به طور معمول، بر اساس روش‌های آماده‌سازی، الاستومرهای ترموپلاستیک (TPEs) به طور کلی به دو دسته عمده طبقه‌بندی می‌شوند: TPEهای سنتز شده شیمیایی و TPEهای پلاستیکی{0}ترکیب لاستیکی. اولی به عنوان موجودات پلیمری متمایز وجود دارد و بیشتر به انواع-همپلیمریزاسیون زنجیره ای، کوپلیمریزاسیون پیوندی و پلیمریزاسیون یونی تقسیم می شود. دومی در درجه اول از مخلوط لاستیک و رزین تشکیل شده است. این دسته شامل الاستومرهای پویا ولکانیزه (TPE-TPV)-با مشخصه‌های متقابل-ولکانیزاسیون متقابل-و شبکه‌های پلیمری متقابل (TPE-IPN) می‌شود.
در حال حاضر، TPEها-با محوریت TPS و TPO- رشد سریع جهانی را تجربه کرده‌اند، به طوری که مجموع حجم تولید و مصرف این دو نوع اکنون تقریباً 80٪ از کل بازار TPE را تشکیل می‌دهد. TPEهای مبتنی بر-دین و TPEهای مبتنی بر وینیل کلرید- نیز به‌عنوان گونه‌های قابل‌توجهی در بخش TPE همه منظوره ظاهر شده‌اند. سایر انواع-مانند TPU، TPEE، TPAE، و TPF- تمرکز خود را به سمت برنامه‌های کاربردی مهندسی معطوف کرده‌اند.